Wereldmenu - Buffalo wings

Iedereen heeft wel eens gehoord van Buffalo wings. Gebakken kippenvleugeltjes met saus, uit Buffalo. Wij waren vorig jaar (precies een jaar geleden vandaag) in Buffalo en in de Anchor Bar, de plaats waar de Buffalo wings vandaan komen.

Het verhaal achter deze vleugeltjes is trouwens wel leuk. De eigenaresse van de kroeg heeft in 1935, toen ze onverwachts gasten kreeg een zooi kippenvleugeltjes in de frituur gegooid en die met boter en hot sauce geserveerd. Normaal gesproken werden de chicken wings alleen in soep gebruikt of zelfs weggegooid. Het is dus eigenlijk een noodrecept van wat-er-in-huis-was dat is uitgegroeid tot een wereldberoemd gerecht.

In de Anchor Bar kun je vooral kippenvleugeltjes eten, maar ook chickenwingsoup. Die had ik besteld aangezien mijn meneer de vleugeltjes had besteld en ik graag veel dingen proef. De soep was di., Eigenlijk een soort chowder met gepureerde kip, maar wel lekker en een klein kommetje was al een maaltijd op zich. Zelf vind ik de kippetjes niet de lekkerste die ik ooit op heb, maar het verhaal erachter maakt het wel bijzonder genoeg om hier over te vertellen en om ze op ons feestje te maken voor de visite.

Wereldmenu - Quinoa

In 2003 heb ik in het kader van een stage 7 maanden in Bolivia vertoefd. Het grootste gedeelte daarvan in La Paz (niet de hoofdstad trouwens) op 3600 meter. Tijdens onze reis om de wereld zijn we ook weer twee maanden in Bolivia geweest. De culinaire hoogstandjes in zo'n extreem gebied zijn nogal beperkt. Maar er is een typisch hoogvlakte ingrediënt dat bij ons hoera-we-zijn-weer-thuis-feestje op het programma stond.

En dat is de quinoa. Spreek je uit als kienwah en dus niet kienoowa zoals je wel eens hoort. Quinoa is een soort graan dat naast de aardappel als een van de weinige gewassen groeit op die hoogte. Het gebruik ervan gaat al terug tot aan de inca's. Behoorlijk ver dus. Quinoa is erg gezond en nu in het westen ook heel hip en zelfs bestempeld als superfood. Het gevolg is dat de meeste quinoa nu wordt geëxporteerd en voor de plaatselijke bevolking bijna onbetaalbaar wordt. Dat is best zuur als je bedenkt dat ze dan alleen maar soep met aardappel en grote, witte mais te eten hebben.

Deze mensen wonen op 3600m en hun dieet bestaat voor een groot deel uit quinoa

Aan de andere kant snap ik de populariteit van de quinoa wel, want het is ook gewoon erg lekker! Het lijkt een beetje op couscous, maar dan met veel meer smaak van zichzelf. Gezien de smaak en de herkomst kon de quinoa salade niet ontbreken op het wereldmenu.

Wil je zelf eens iets met quinoa maken? Ik heb de quinoa salade met appel en venkel van de Appie gemaakt, maar er zijn heel veel variaties mogelijk.

Hartige cake

Iedereen eet wel eens hartige taart. De quiche is immers behoorlijk populair. Soms zit er nog een kleuter in de waarom-fase in mijn hoofd. Ik vroeg me deze keer af waarom we nooit hartige cake eten. Een van mijn bijna 75 kookboeken is een cake-kookboek, dus die trok ik uit de kast.

Zoals de naam al doet vermoeden staan hier 50 recepten voor cake in. Het leuke er aan is dat er ook hartige recepten in staan. Tijdens de EHEC crisis heb ik hieruit de komkommer cake gemaakt omdat ik tegen komkommer weggooien was. Deze keer ging ik voor de gekonfijte tomaat en artisjok variant.

Het maken van cake is helemaal niet lastig (in tegenstelling tot het maken van je eigen quiche deeg) en je kunt ze vooruit maken als je bijvoorbeeld eters krijgt. En dan kun je ze ook nog in een leuk bakje serveren (bijvoorbeeld zo'n gezellig gekleurd mini-pannetje), een eenpersoonsportie bakken en op een bord doen of gewoon rustieke plakken snijden. Kortom, ik ben om!

Wereldmenu - Corn chowder

Als er iets is waar mijn meneer en ik geen genoeg van kunnen krijgen, dan is het wel mais. Niet suffe mais uit een blik, maar een lekkere verse kolf met de bladeren er nog omheen. Die leg je dan boven je kampvuur op een rooster (want kamperen in Amerika en Canada staat gelijk aan vuur maken).
Na een uurtje issie gaar. Beetje boter er op en smullen maar.

Als je mais in de fik vliegt, kun je het inpakken met aluminium folie

Voor een hoera-we-zijn-weer-thuis-feestje op drie hoog in Rotterdam is dat alleen geen optie. Jammer! Want nu ik dit schrijf begint het water me al weer in de mond te lopen... Maar mais dus. Dat wilde ik zeker op het menu hebben want dat hebben we ongeveer de helft van onze dagen in Amerika gegeten.

De keuze is gevallen op een dikke maissoep, de zogenaamde chowder. Lekker pittig met chili peper en komijn en ook nog eens makkelijk te maken. Wat ook wel fijn is als je 25 man moet voeden. Ik, en de visite met mij, vond dit een heerlijk soepje wat zeker voor herhaling vatbaar is.

Wil je het ook eens proberen? Hier staat het recept dat ik heb gebruikt. Het recept is alleen vertaald door Google-translate ofzo, want sommige dingen zijn echt geen Nederlands, maar je kunt er wel wat van bakken. Een soepje:-) In plaats van chipotle-chili heb ik gewone gedroogde chili gebruikt, want ik kon de chipotle zo snel niet vinden.

Wereldmenu - Sock eye salmon

Als je naar Alaska en grote delen van Canada gaat weet je 'ik ga naar de wildernis'. Beren, elanden, wolven, vossen, kariboes noem het maar op en het loopt er gewoon los. Een van de redenen dat de beren in het westen (links dus op de kaart voor de mensen die er net zo goed in zijn als ik) groter zijn dan in het midden of meer naar het zuiden, is dat ze zalm eten.

Hele grote, dikke, vette, roze zalm. Ieder jaar, eind augustus, begin september, zwemmen ze zalmen de rivieren op om zich voort te planten. Daarna zijn ze moe en gaan ze dood. Tijdens deze zalmtrek staan de beren langs de kant van het water te wachten tot ze hun koolhydraten-om-de-winter-mee-door-te-komen uit het water kunnen scheppen. Wat zou ik dat graag gezien hebben!

Maar aan de andere kant, we hebben over een bruggetje gewandeld (midden in het bos) en zagen onder ons de meest fantastische en ook meest lelijke zalmen zwemmen die we ooit gezien hadden. De sock-eye-salmon. Een knalroze vis met een groene boeventronie. In de modder naast het riviertje berenpootafdrukken die wezen op een enorme grizzly. Van zo dichtbij hoefden we ze nu ook weer niet te zien! Behalve de pootafdrukken en wat heel verse berenkak, jaja we hebben een sporencursus gedaan, gelukkig geen beren gezien die dag.

Veel te grote berenpoot vlak naast de zalm

Mede daarom konden we misschien wel een hoera-we-zijn-weer-thuis-feestje geven. Op de markt in Rotterdam zagen we deze sock eye zalm gewoon liggen. Die ging heerlijk op een broodje met een citroenroom er onder. Echt een gevalletje, even weer lekker wegdromen.

En om nog even op te scheppen. in een boom zitten is toch wel het op een-na-vetste wat je een beer kunt zien doen

Wereldmenu - Kiwitaart

Als afvaardiging van Nieuw Zeeland heb ik voor ons hoera-we-zijn-weer-thuis-feestje een Kiwi taart gemaakt. Met het fruit dus en niet het enorm schattige, koddige en bijna uitgestorven vogeltje. Het nationale ingrediënt van Nieuw Zeeland is trouwens eigenlijk lam, maar om voor een feestje hapjes te maken met lam leek me een beetje ambitieus.

Het werd dus een kiwitaart. Ik vond een recept dat 'lief voor de lijn' zou moeten zijn. Nu is dat voor mij geen argument, maar het leek me ook gewoon een lekkere taart. En nadat ik alle ingrediënten had verzameld, wilde ik ook helemaal geen taart die slecht voor de lijn was. Hier zit ook al gewoon veel boter, suiker en slagroom in. Gelukkig maar, want dat maakt je taart lekker.

Vol goede moed begon ik aan de bodem van de taart. Hij zag er goed uit, wel een beetje plat. Volgende stap in het recept: snij de taart door en vul met kiwicreme. He? Ik kan mijn platte ding echt niet doorsnijden! De bodem terug in de vorm, kiwicreme erop en daar de yoghurt op. Flink duimen dat ie genoeg ging opstijven om als kwarktaartmodel te kunnen functioneren.

De dag van het feestje; met knikkende knieën haal ik de vorm los en jawel, de taart bleef netjes staan!

Of mijn vorm nu te groot was, mijn deeg gewoon niet goed was gerezen of het recept fout is, het is een heerlijk taartje geworden! Het lastigste is zorgen dat je op de juiste dag zes rijpe kiwi's hebt.

Wil je hem ook eens proberen? Hier staat het recept. Recept kiwitaart

Wereldmenu - Lemon-poppyseed taart

Als er iets is wat de Amerikanen kunnen, dan is het muffins maken! Een van mijn favorieten is de lemon-poppy seed muffin. In gewoon Nederlands: citroen met maanzaad. Er was wat verwarring over welke taart nu de kiwitaart was aangezien de maanzaadjes voor kiwi-vitamientjes werden aangezien door de visite:-)

Ook bij Starbucks kun je deze cake kopen, nu dus ook bij ons op CS! Zelf maken vind ik dan weer leuker en deze taart is heel makkelijk. Op het recept staat trouwens cake, maar je kunt hem ook gewoon in een springvorm doen hoor. Bak hem dan wel iets korter zodat hij niet te droog wordt.

Recept citroen maanzaad cake