Restaurant Kip

Van mijn lieve collega's hebben mijn meneer en ik dinner cheques gekregen toen wij gingen trouwen. Door de drukke en vol met lekker eten afspraakjes decembermaand, onregelmatige diensten van mijn wederhelft en mijn ik-doe-even-een-maandje-geen-alcohol in januari kwamen we pas op 2 februari toe aan ons etentje.

Op de site van de dinner cheques kozen we restaurant Kip uit. Eerst wilde ik naar Herman den Blijker. Ik dacht als ik dan niet de hoofdprijs heb gewonnen, kan ik er in ieder geval een keer gaan eten. Helaas pindakaas doet Herman niet mee met de dinner cheque.

Restaurant Kip dus. Vlak bij het Westelijk handelsterrein, lekker ouderwets maar sjiek ingericht en ontzettend lekker eten! Duurder dat wat wij normaal uitgeven als we een hapje gaan doen, maar ja dit was ook echt UIT ETEN en geen sate met friet:-) We kozen voor het vier gangen surprise menu met wijnarrangement. Beste keuze ooit (helemaal omdat we op de fiets waren, want ik kon geen meter meer rijden met de auto).

Heerlijke zwaardvis, op de huid gebakken zeebaars, hertenbiefstuk met vergeten groente en een bijzonder toetje. Als we straks terug zijn van onze wereldreis en weer allebei een baan hebben, gaan we  dit zeker vaker doen. Wat een heerlijkheid!

Wil je zelf ook genieten? Kijk dan op www.restaurantkip.nl

Groot misverstand

Gisteren vroeg mijn collega: "wat ga je vandaag eten?"
Ik: "pizza"
Collega: "Oh dan wel helemaal zelf gemaakt zeker?"
Ik: "Nee hoor gewoon uit de vriezer."
Grote ongelovige ogen waren het gevolg.

Een groot misverstand is dat ik elke dag heel uitgebreid en ingewikkeld kook. Ook ik eet regelmatig uit de magnetron (wel alleen dingen die ik zelf gemaakt heb) en ook wel eens een afbakpizza van dr Oetker, Utker of hoe je het ook zegt. Als je 36 uur in de week werkt en een wereldreis aan het plannen bent, heb je gewoon niet altijd tijd om uitgebreid te koken. Plus dat ik niet zoveel geld heb en niet zoveel kilometers in de week kan hardlopen. Want lekker koken betekent bijna altijd calorieen bij de vleet in de pan gooien en genieten.

Bij deze dus: Ik eet geen soep uit zak of uit blik, geen pasta of noedelpakjes waar alleen water bij moet en geen magnetronmaaltijden uit de supermarkt. Maar voor het gemak heus wel eens een pizaatje.

Heerlijke amuses

Ik ben al jaren fan van de recepten in de Allerhande. Niet allemaal natuurlijk, maar er zitten echt pareltjes tussen. Zo ook deze amuses die we uit het decembernummer (2012) hebben gehaald. En omdat je met kerst (of andere festiviteiten die uitlopen op veel-gangen-menu's) al heel snel veel en veel te veel eet, zijn amuses echt een uitvinding! Anders voordeel: deze zijn best wel eenvoudig, maar ontzettend lekker.

Wat hebben we op het bord liggen?

* Seranohamrolletjes met artisjokkenmousse

* Hammousse met portgelei

* Gehaktballetje met spek en appelstroop-koriander-saus

Citroen koekjes

Ik ben dol op citroen, en op koekjes. Mijn collega Annemarie heeft uit Italië maismeel voor mij meegenomen. Daar heb ik al een keer taart mee gemaakt. En nu dus ook koekjes. Want steeds als ik een recept met maismeel tegenkom denk ik: oh ja daar moet ik wat mee maken! En met ravioli stekers heb je onwijs makkelijk, onwijs lekkere koekjes!

Hoe maak je ze? 
Boter (120 gr) mengen met suiker (12 gr). Meng daar 2 eierdooiers, twee theelepels citroenrasp, bloem (155 gr) en maismeel (110 gram) doorheen. Rol het deeg uit, maak er mooie vormpjes van en bak ze in 15-20 minuten op 160 graden. Een kind kan de was doen, toch?

Weer eens Tweetjemee

Nu mijn Nederlandse lessen officieel zijn afgelopen, heb ik op woensdag ineens weer tijd om lekker te koken. Tijd dus voor Tweetjemee. En zoals meestal, staat ook deze keer Indiaas op het programma. Ik zou zeggen, bestel lekker en help mijn meneer en mij de wereld rond. Want alle beetjes helpen als je op wereldreis gaat.

Carnard a l'orange

Vorig jaar aten mijn meneer en ik op 24 december canard a l'orange, met ons tweetjes. We kochten eendenborst in plaats van een hele. We hadden ons eten koud op, toen we een heel verdrietig telefoontje kregen. Dit jaar stond de eend daarom weer op het menu, gewoon omdat hij wel heel erg lekker was en ik stiekem een hele eend wilde klaarmaken.

Op eerste kerstdag bereidde ik dus met mijn moeder een 'donald' van ruim 3 kilo. Van een karkas maakte ik een sterke eendenbouillon, die met sinaasappelschilletjes, port en cointreau transformeerde in een HEERLIJKE saus. Na een hele tijd in de oven (tussentijds liefdevol omgedraaid door twee paar handen, want voor een persoon was ie echt te groot) was de eend gaar. We sneden hem in stukken, legden hem op een schaal en deden de ontvelde sinaasappelpartjes er over. 

Dat laatste valt trouwens niet eens mee, een sinaasappel ontvellen. Het eet uiteindelijk wel heerlijk, zonder witte flubbertjes, verborgen pitjes en ander onprettig spul. Met gebakken aardappeltjes en gebakken pompoen was ik helemaal in mijn nopjes met de eend. 

Snoskommer

We gaan even terug in de tijd, helemaal naar de tijd dat ik op de basisschool zat en met veel plezier de boeken van Roald Dahl las. Een van de favorieten was de Grote Vriendelijke Reus, ook wel bekend als GVR. De GVR weigerde om kleine kinderen op te eten en was veroordeeld tot het eten van verschikkelijke snoskommers. De snoskommer zijn soort enorme komkommer, maar dan hol van binnen (Sofie kan zich er namelijk in verstoppen). En zoals de naam al doet vermoeden zijn ze snotterig en smerig. 

 

We gaan terug naar het nu. Op tweede kerstdag heb ik weer eens een lekker Indiaas etenfeestje gemaakt. Voor het eerst maakte ik okra. En okra is een soort klein dun komkommertje, met gaatjes erin. Als je het in plakjes snijdt lijkt het op een soort wieltje. Okra is dus echt snoskommer! Ze zijn heel slijmerig van binnen, superranzig als je ze gaat snijden. Ze ruiken wel naar lekkere verse sperzieboontjes.

 

 

Maar goed ik had dus verzonnen dat ik dat ging eten, dus ik heb ze toch maar klaar gemaakt. Met wat uien en specerijen roerbakken en klaar. Door de schil blijven ze knapperig en ze smaken ook wel naar bonen. Je moeten alleen door de slijmerige draden heenkijken die aan je lepel hangen...

 

Bij de okra een biryani, kip curry, champignoncurry en tomatenchutney.