Vijgentoetje

Dit is een all-time-favorite, uit een kookboekje voor snelle gerechten. Als de vijgen in het seizoen zijn, kun je een hele doos op de markt halen voor een prikkie. Hier in Rotjeknor in ieder geval. Heerlijk in salades, met goeie rauwe ham als voorgerecht en dus als toetje.

Hoe maak je het?

Rooster wat amandelschaafsel, hak het fijn en meng met kaneel en suiker. Dip de vijgen er in en rooster ze een paar minuten onder de gril. Er bij maak je slagroom, of als je je heel decadent voelt, mascarpone. Die mix je lekker met wat Frangelico (amandellikeur). Als laatste extraatje maak je een snelle karamelsaus van suiker, water en vanille-extract en slagroom. 

Dat is toch een taart waard

Het voorbeeld

In mijn kooktechnieken kookboek van Le Cordon Bleu staat een fantastisch mooie chocoladetaart met frambozen. De tart is opgebouwd uit een cake, mousse, frambozen en wordt afgemaakt met een chocoladelint. Ik durfde die nooit echt aan, want het zag er belachelijk moeilijk uit. Maar toen we pas een keer een etentje hadden, trok ik de stoute schoenen aan en begon er toch aan. 

De eerste uitdaging was al om de juiste chocola te kopen. Er moest couverture in de mousse en bakkerschocolade in het lint. Couverture bevat heel veel cacaoboter, minimaal 32%. Kon ik niet vinden. Bakkerchocolade heeft juist geen cacaoboter maar plantaardige vetten zodat je er makkelijk linten van kunt maken. Kon ik ook niet vinden. Ik heb met verschillende soorten pure chocola wel mijn best gedaan en het resultaat mocht er zijn. Zeker niet zoals het plaatje, maar als je het plaatje niet aan de visite laat zien, merkt niemand daar iets van:-) 

Het resultaat

Ook een plaatje toch?

Apfelstrudel met vanille ijs en slagroom

Tja, hier heb ik eigenlijk weinig aan toe te voegen. Het is wat het is: een heerlijk, decadent winters toetje. Natuurlijk wel met zelf gemaakte strudel, maar dat is niet zo moeilijk. Appeltjes bakken in boter (dat hoort bij decadent), kaneel, suiker en walnoot erdoor en dan inpakken met filodeeg en insmeren met boter (nee, te veel boter bestaat niet) en afbakken. 

Over filodeeg heb ik dan weer wel een mening. Het is onwijs lekker, knapperig en boterig, fantastische uitvinding en ik ga niet staan hannesen om het zelf te maken. Dat gaat zelfs mij te ver, en dat zegt wat! Maar die uit de diepvries van AH is een nachtmerrie. Als het nog bevroren is, breekt het. Als het te ver ontdooit is, krijg je het met geen mogelijkheid meer los. En de bladen zijn vrij klein. Dat was ik weer even vergeten toen ik boodschappen ging doen. Dus note to self, en ook een tip voor jullie: koop vers filodeeg bij de Turkse supermarkt! Dat werkt veel makkelijker.

Experimenteel taartje

De Sint en de welke-kleur-danook-pieten zijn al weer onderweg deze kant op. Tijd voor kruidnoten, die sturen ze altijd vooruit zodat wij nooit zonder zitten als de wegwijspiet weer eens een stuurfout maakt:-) Ik had in de kast nog chocola en roomkaas van een toetje dat niet doorging. Weggooien is zonde. Ik bedacht het volgende: een chocolade-koffie cheesecake met een kruidnoten bodem.

Ik vond hem zelf erg lekker, door de koffie en pure chocola niet glazuurbrekend zoet. Maar smaken verschillen en zoals de topchefs op tv dan zeggen: ik mis een krokantje. Het krokantje dat altijd kan is de pralin. Wat dat ook al weer is? Breng je suiker in een pannetje aan de kook tot het lekker bruin wordt, roer er geroosterde amandelen doorheen en laat afkoelen. Vooral dat laatste is belangrijk, want suiker wordt echt héél heet. Ongeduldige mensen zoals ik zelf, branden dan hun vingers. Als het goed hard is, even in de blender en je hebt lekker zoete crunchy-bits voor op je toetje of taartje. En in dit geval net dat beetje extra zoet.

Wat zit er in?

In de bodem gemalen kruidnoten en gesmolten boter. Net als de bekende koekjesbodem, mengen en aandrukken. Kind kan de was doen. In de vulling: Roomkaas, ei, pure chocola, koffie en een beetje suiker. Chocola met koffie smelten, de rest mengen en de chocola er door roeren. Dan gaat het hele feestje in de oven. Volgens mij ook prima om te maken als je huis te koop staat en er kijkers komen, ruikt heerlijk!

Carrotcake

Het overkomt me regelmatig dat ik op de markt allerlei seizoensgroenten heb gekocht en dan na een week ontdek dat ik vergeten ben iets op te eten. Of dat ik veel te veel heb gekocht. In beide gevallen betekent dat: restjes. Pas geleden had ik een winterpeen over van de hutspot. En als je dan bezoek krijgt, maak je even snel een carrotcake. Ik in ieder geval wel.

Kwestie van pindaolie, suiker, ei, kaneel, gember(poeder), walnoten, zelfrijzend bakmeel en een geraspte wortel mengen en in de oven. Als probeersel hield ik een paar sliertjes wortel apart en kookte die in suikersiroop. Zoals je ziet moet ik nog wel een beetje oefenen met het mooi opmaken van mijn versieringen, maar ze smaakten wel goed. En dat was vooral wat ik wilde proberen.

Matt's mess

Nog een recept uit het kookboek van Matt Preston: Matt's mess. Een variatie op de Ozzie-classic: Eaton mess. Met een sorbetijs van aardbei en perzik, slagroom, merengue en aardbeiengeleiblokjes.

Ik heb de merengues voor het mooi te groot gemaakt. Daardoor paste het toetje niet in de mooie glazen die ik in mijn hoofd had. Maar, een groot glas met romig, fris zuur, zoet en knapperig is ook zeker weten geen straf! Het is echt een heel makkelijk te maken toetje. Je kunt alles van te voren maken en als het dan tijd is voor het dessert, hoef je alleen alles maar in de glazen te doen. Het ziet er superfancy uit, zeker op oma's tafelkleed. Een fijne afsluiter van een etentje!

Masterchef trifle

Zoals ik wel eens heb gezegd, heb ik een keuken-bucketlist. Daarop stond ook trifle. Gewoon omdat ik hou van leuke kleurtjes en geleitjes. Vooraf kocht ik van die leuke kleine weckpotjes om ze in te serveren. Na wat online speurwerk kwam ik op een recept van Masterchef Australië. Tja en dan is de keuze natuurlijk snel gemaakt...

Lekker veel
Het zag er niet al te ingewikkeld uit (voor een kersttoetje dan he? Voor een gewone doordeweekse dag is het wel wat bewerkelijk), al vond ik de hoeveelheden wel enorm. Bijvoorbeeld twee hele flessen champagne voor de gelei. Hoe groot zijn hun trifle schalen??? Daarom besloot ik om de helft te maken. En ook dat was genoeg voor 15 personen! Bijna alle presentabele glazen in huis waren voorzien van trifle, en heel veel mensen hebben meegegeten, maar het zag er uit als een plaatje!



Oeps
Wat wel een beetje jammer is, is dat ik geen verse rabarber kon vinden. Ook geen diepvriesrabarber. Geheel tegen al mijn principes in, heb ik toen maar een pot rabarber gekocht. Ik dacht even dat ik een enorme debiel was, dat ik rabarber wilde hebben. Maar toen kreeg ik het kookboek van PostNL, met kerstrecepten. En wat denk je? Ook een recept met verse rabarber! Nou dat is dus leuk voor de pasen ofzo, maar met kerst gewoon niet te doen!

Zelf maken
Wil je zelf ook deze supertrifle met Champagne gelei, frambozen, gin-rabarber, amandelbiscuit en mascaroneroom maken? Hier staat het recept.

Chocolade truffels

Een tijdje geleden maakte ik mijn eerste fudge. In de kersttijd moest en zou het kerstreceptenboekje weer uit de kast komen. Nu ging ik voor de 3 soorten chocoladetruffels. Ik heb een variant met cointreau en sinaasappelrasp, rum-rozijnen en koffie-cognac gemaakt. Hilarisch om voor je bonbons rond te lopen met drie grote flessen drank; je moet er wat voor over hebben...

Het is niet heel moeilijk om deze truffels te maken, maar je moet wel de hele keuken schoonmaken als je klaar bent. Tenminste als je zo (niet) netjes kookt als ik. Chocola met boter smelten; dat gaat nog. Drie schaaltjes met elk een eigen vulling en daar een deel chocola door roeren; wordt al moeilijker. Dan een beetje op laten stijven en balletjes rollen; kliederboel. De bolletjes door cacao, chocoladerasp of gesmolten chocola rollen; grote chaos met overal chocola!

Zelf vind ik het wel heel leuk om lekker te kliederen en de rest van de dag chocola aan je handen te ruiken. Als je daar niet van houdt, niet aan beginnen.

Saw dust pie

Nog een recept uit Amerika. Toen wij met onze camper strandden in Comfort, Texas hebben we vrienden gemaakt. Ik heb voor ze gekookt, wij hebben bij ze gelogeerd. Zij kregen een Sparta-voetbalshirt, ik een kookboek van het favoriete restaurant van de mannen. Het lievelingsrecept was de saw dust pie, zaagseltaart.

Ook niet heel ingewikkeld. Taartbodem maken. Kokos, gemalen koekjes, heel veel eiwit, suiker en walnoten door elkaar roeren en op de bodem storten. Je serveert hem met banaan en slagroom. Voor Amerikaanse begrippen een redelijk light taart. En ik vond hem lekker omdat hij niet schandalig zoet is, in tegenstelling tot de eerder genoemde fudge:-)

Een Amerikaanse klassieker: Fudge

Onderweg in ons campertje zijn we op best veel plekken bij toeval iets lekker tegen gekomen. Zo ook in de sportwinkel van Lander, Wyoming. In een toonbankje hadden ze echt heel veel soorten fudge staan. We wisten niet zo goed wat het was, maar het zag er onwijs lekker uit. En wie zijn wij dan om niet even te proeven:-) En dat beviel behoorlijk goed!

Soms spreekt het je aan

Van mijn moeder kreeg ik vorig jaar een Amerikaans kooktijdschrift. Dat riep echt naar me bij de kassa van de supermarkt. Boordevol met zoete kerstrecepten. Fudge is er daar een van. Omdat ik niet alle ingredienten in huis had, of niet wist waar ik het moest kopen. Heb ik gekozen voor de white Christmas fudge. 

Hoe maak je dat dan?

Fudge maken is niet moeilijk. In dit geval kookte ik boter met melk en heel veel poedersuiker. Vijf repen witte chocola er in smelten en dan geroosterde amandelen, gedroogde abrikozen, cranberries en aardbeien er in en klaar ben je!

Oeps

Nou ja, niet helemaal. Ik had even het stukje gemist waar stond dat ik folie in de schaal moest doen. Toen mijn fudge mooi was opgestijfd, kreeg ik heb met geen mogelijkheid meer los. Ik dus pannetje water koken, de onderkant gesmolten en snel omgekeerd op een plank. Het gevolg is wel dat hij er een beetje raar ingestort uitzag. Maar dat mocht de pret niet drukken. De fudge smaakte naar meer. En ik heb nog heel veel recepten, dus dat kan geregeld worden:-)

Drijvend eiland

Toen mijn vriendinnetjes kwamen eten, werden er twee dingen uit de kast getrokken: Het servies van oma en Julia Child's kookboek. Het servies is uiteraard niet stoer genoeg voor mijn meneer en het moet met de hand worden afgewassen. Dus echt alleen voor speciale gelegenheden:-)

In kookprogramma's zie ik wel eens de ile flotante voorbij komen. Weer zo'n dingetje wat ik ook wel wilde proberen. Het was niet helemaal gelukt zoals ik wilde. In dit recept wordt het eiwit niet gepocheerd maar in de oven in een schaal gebakken. En er gaat parline in, en geen poedersuiker. Geen mooie witte wolk dus. Dat ziet er al anders uit dan op tv, en in mijn hoofd. 

Mijn eiwit was heel fluffy en enorm van omvang, zoals het hoort. En ineens was het dat niet meer. Het was een superplakkerige vloeibare drab geworden. Toch maar in de oven en bakken, want weggooien is zonde. Uiteindelijk was de smaak wel goed dus ik ben niet overgegaan tot plan B. Zoals je ziet, niet het mooiste toetje (al maakt het bord een hoop goed), maar het was wel errug lekker. En dat vind ik altijd het belangrijkst!

Tiramisu, maar dan anders

 

Mijn vader is al zo lang is me kan herinneren gek op rijstepap. Vroeger hadden mijn ouders een speciale rijstpap-kook-pan. Een raar blikken ding waar water tussen 2 wandjes zat. Een soort bain marie pan denk ik. Die heb ik niet, kan ik ook nergens vinden. Dus als iemand er een tegenkomt, laat het me weten! 

Maar goed, de rijstepap dus. Toen mijn paps pas kwam eten, stond er een rijstepap toetje op het menu. Op het pak van de dessertrijst stond een recept voor Hollandse tiramisu. Heel makkelijk, je kookt de rijst in melk, met vanille en suiker. Tussen de laagjes doe je kruidnootjes en een mengsel van amandel, suiker en kaneel. Past prima bij deze tijd van het jaar en deze eindigde niet als tiramisoep.

Creme caramel

Als enorme liefhebber van klassiekers (het zijn niet voor niets klassiekers geworden denk ik dan) heb ik een mini bucketlist. Daarop staan klassiekers die ik graag nog een keer wil maken. Vrij hoog stond de creme caramel. Die ziet er op tv altijd zo mooi uit. Dus toen ik eters kreeg, stond de creme caramel op het menu.

Ouderwets is beter
Het is niet heel moeilijk om te maken. Tenminste, als je niet de nieuwerwetse kookspullen gebruikt. Ik heb namelijk vier porties in minipannetjes gemaakt en twee in een siliconenvorm. De siliconenvorm geleidt geen warmte (ofzo) en daardoor waren de creme caramels niet stijf geworden. Gewoon stenen of metalen bakjes dus!

Hoe doe je dat dan?
Je begint met het maken van de karamel. Gewoon suiker met water in een pan en wachten tot het bruin wordt. In ieder schaaltje giet je dan een klein laagje. Dat wordt meteen hard, maar het komt goed, echt! De creme bestaat uit kokende melk met vanille en eierdooiers met suiker. Voorzichtig de melk in de opgeklopte dooiers roeren en dan op de karamel. De bakjes in een laag kokend water zetten en dan in de oven om gaar te worden. Laat ze daarna opstijven in de koelkast.

Spannend
En dan wordt het spannend. Is de karamel echt gesmolten en zacht gebleven? Of heb ik straks een keiharde schijf op m'n toetje? Komt ie goed uit de vorm? Is hij niet te gaar en ei-ig van smaak? Is hij niet te zacht waardoor het vla is? Kortom, best een spannend moment als je de vorm omkeert op een bordje. Als dan de karamel over je puddinkje vloeit, is dat een heerlijk gevoel!

Tiramisoep

Ik heb al eens geschreven over mijn favoriete tiramisu recept, van de Appie. Die was nog nooit mislukt, kon ook niet dacht ik. Nou dat kan dus wel! Vorige week had ik hem gemaakt en op de een of andere manier was hij tiramisoep geworden. Helemaal niet ingedikt. En het ergste is nog wel dat ik geen idee heb waarom niet!

Hij was wel onwijs lekker, mijn broer heeft de schaal bijna uitgelikt. Dus dat is weer een meevaller:-)

Verse vijgen onder de gril

Afgelopen vrijdag gingen we bij mijn vader eten. Voor het gemak namen mijn broers en ik ieder een gerecht voor onze rekening. En als echte zoetekauw had ik het toetje. Jaren geleden maakten we dit toetje al eens. Het kan maar een paar maanden per jaar, want je hebt verse vijgen nodig. En gelukkig zijn die nu in het seizoen! Het toetje komt trouwens uit een kookboek met snelle, simpele recepten. Prima voor een (grote) groep dus.

Hoe doe je dat dan?
Je hakt amandelschaafsel fijn en doet er wat kaneel en suiker door. Snij de vijgen door en dip ze in het mengsel. Dat gaat vervolgens 10-15 minuten onder de gril. Verder maak je een karamelsausje met suiker, water, vanille essence en een beetje slagroom. Dat giet je over de vijgen, als ze klaar zijn. Er bij een flinke klodder mascarpone met een notenlikeurtje. Zelf ben ik groot fan van Frangelico. Als je er niets aan voorbereidt, kun je nog binnen een half uur acht toetjes op tafel zetten. Dat noem ik wel een snel toetje. 

Overrijpe banaan

Op de markt koop ik vaak een tros bananen. Soms gaan ze heel snel op; soms blijven er een of twee net te lang liggen. Zo'n bruine rakker die een beetje melig is geworden nodigt nou niet echt uit tot opsmikkelen. Maar er is een hele fijne oplossing! Gewoon in de blender. Zo'n ouwe banaan is namelijk onwijs zoet en daardoor heel geschikt voor een shake. Ik had nog soja melk met vanille in de koelkast staan. Het resultaat is een heerlijk zoet en creamy drankje met vitaminen!

Limburgse rijstvlaai

Als kind mocht ik op mijn verjaardag kiezen wat ik voor taart wilde. Heel vaak koos ik voor een rijstvlaai. Die kocht mama dan bij de Multivlaai. Toen wij op familieweekend gingen naar Limburg kon ik het niet laten om een vlaai te maken. Want een vlaai met zijn tweeën is een flinke hap en uitdelen is ook gewoon leuk.

Het lijkt misschien ingewikkeld, maar een rijstvlaai is echt heel makkelijk te maken! Je moet er wel even de tijd voor nemen, want de korst is van brooddeeg en dat moet een uurtje rijzen. Verder is het gewoon een kwestie van je rijst koken en het hele zwikkie in de oven. Geen technische handelingen, ingewikkelde ingrediënten of lastige versieringen (tenzij je dat zelf graag wil natuurlijk). De keuken zag er trouwens ook stukken beter uit dan na mijn voetbal macarons.

En om helemaal in de sfeer van het tot nu toe succesvolle WK te blijven, heb ik er oranje slagroom opgedaan.

Wil je zelf ook deze rijstvlaai maken? Ik heb dit recept gebruikt.

Voetbal macarons

Als je wel eens Masterchef Australië kijkt, heb je ze voorbij zien komen. De macaroons, met 1 o in het Frans. Die zien er altijd zo lekker gezellig uit, dat wilde ik ook wel eens proberen. Speciaal voor de voetbal dacht ik, laat ik maar oranje maken dan. En voor wie dacht dat bij mij in de keuken alles altijd van een leien dakje gaat, mis! Bij mijn macarons ging ongeveer alles mis wat mis kon gaan. Maar ze zijn wel lekker:-)

Slagveld
Nou ik weet niet hoe ze dat doen of tv, maar mijn keuken was een soort slagveld! Overal zat merengue en poedersuiker! Gelukkig ging ik oefenen met rondjes spuiten met de witte merengue en niet met de knaloranje die me zo leuk leek voor de voetbal. Ja, ik ken mezelf wel een beetje. Nu zaten er overal witte flatsen in plaats van oranje die je er nooit af krijgt. De plakkerige merengue kwam aan de bovenkant uit de spuitzak en bleef onderin vastzitten omdat het amandelmeel niet fijn genoeg was voor het tuitje. Weer twee dingen geleerd: je moet de amandelen ECHT fijn malen als je ze zelf maalt en de spuitzak moet niet te vol.

Hoe maak je ze dan wel?
250 gr amandelmeel
400 gr poedersuiker
6 eiwitten
een snufje zout
kleurstof zodat je die vrolijk uitziende kleurtjes krijgt die ook een smaak impliceren

Klop de eiwitten stijf met het zout. Daarna de poedersuiker er door en als laatst het amandelmeel er door roeren. Je kunt meerdere kleurtjes maken dus dan even verspreiden over bakjes en er kleurstof naar keuze in doen. Spuit vervolgens mooie rondje op een bakplaat met bakpapier. Laat ze ongeveer een half uur staan om te drogen. Als ze niet aan je vinger blijven plakken zijn ze goed. Dan 14 minuten bakken op 170 graden.

Zoals ik al zei, het spuiten viel niet mee. Het bakken daarna ook niet echt. De eerste lading was niet goed gaar. Daarna stond de oven net de warm waardoor ze barstten. Het midden van de koekjes was bij heel veel koekjes hol, waardoor het vullen weer niet mee valt. De laatste lading zag er wel oke uit, maar nog steeds niet zo mooi glad als die van het recept.

En dan de vulling
De vulling kun je maken zoals je zelf wil met een lekker smaakje. Ik heb er notenlikeur in de een en gember in de andere gedaan. Ik heb 100 ml slagroom laten koken met verse gember zodat de smaak er in trok, beetje suiker er bij. De andere alleen slagroom, suiker en Frangelico. Daarna maak je er een anglaise van met 1 eierdooier. Tot slot een klontje boter. Laat dit opstijven en spuit daarna tussen je macarons.

Dat was dus het idee. De gembervariant was netjes opgestijfd. De notenversie droop aan alle kanten uit mijn koekjes waardoor er niet geplakt werd, maar geglibberd.

Tot slot
Ben ik nu teleurgesteld en verdrietig? Nee hoor, helemaal niet. Wel een beetje misselijk, want ik heb al heel veel macarons op. Het recept is namelijk echt voor als je je hele familie op visite hebt ofzo! En stiekem ben ik best trots op mijn voetbal koekjes, ook al zijn ze niet moeders mooiste en ook eigenlijk niet heel stoer en mannelijk.

Franse tiramisu

Jawel, Julia Child is weer uit de kast gehaald voor een avondje tafelen. Het toetje had de naam creme plombiere pralinee, maar toen we het gingen eten was het gewoon een soort Franse tiramisu. En daar is dus helemaal niets mis mee!

Lekker met lange vingers, koffie, een hoop rum, creme anglaise, slagroom en praline. Ook zo iets lekkers. Praline is heel simpel te maken maar het pimpt je toetje echt enorm. Je roostert wat amandelschaafsel en strooit dat op een bakpapiertje. Daar giet je een karamel overheen en wacht tot het hard is. Verkruimelen en je hebt een lekkere bijt in je toetje.

Heerlijk op het balkon, in het avondzonnetje. Dat is toch puur genieten?

Luchtige cake uit een pakje

Een tijdje geleden gingen we eten bij mijn kleine broertje, die eigenlijk een kop groter is dan ik. Als toetje hadden we een heerlijk luchtige citroentaart / cake. Toen ik naar het recept vroeg, kwam de aap uit de mouw, het was een dr. Oetker pakje!

Meestal vind ik die chemisch en echt naar taart-uit-een-pakje smaken. Deze dus niet. En wanneer je taart zo makkelijk te maken is, kun je er zelf wat extra bij doen om hem op te leuken. Zoals aardbeitjes met suiker en citroensap.