Wereldmenu - Sock eye salmon

Als je naar Alaska en grote delen van Canada gaat weet je 'ik ga naar de wildernis'. Beren, elanden, wolven, vossen, kariboes noem het maar op en het loopt er gewoon los. Een van de redenen dat de beren in het westen (links dus op de kaart voor de mensen die er net zo goed in zijn als ik) groter zijn dan in het midden of meer naar het zuiden, is dat ze zalm eten.

Hele grote, dikke, vette, roze zalm. Ieder jaar, eind augustus, begin september, zwemmen ze zalmen de rivieren op om zich voort te planten. Daarna zijn ze moe en gaan ze dood. Tijdens deze zalmtrek staan de beren langs de kant van het water te wachten tot ze hun koolhydraten-om-de-winter-mee-door-te-komen uit het water kunnen scheppen. Wat zou ik dat graag gezien hebben!

Maar aan de andere kant, we hebben over een bruggetje gewandeld (midden in het bos) en zagen onder ons de meest fantastische en ook meest lelijke zalmen zwemmen die we ooit gezien hadden. De sock-eye-salmon. Een knalroze vis met een groene boeventronie. In de modder naast het riviertje berenpootafdrukken die wezen op een enorme grizzly. Van zo dichtbij hoefden we ze nu ook weer niet te zien! Behalve de pootafdrukken en wat heel verse berenkak, jaja we hebben een sporencursus gedaan, gelukkig geen beren gezien die dag.

Veel te grote berenpoot vlak naast de zalm

Mede daarom konden we misschien wel een hoera-we-zijn-weer-thuis-feestje geven. Op de markt in Rotterdam zagen we deze sock eye zalm gewoon liggen. Die ging heerlijk op een broodje met een citroenroom er onder. Echt een gevalletje, even weer lekker wegdromen.

En om nog even op te scheppen. in een boom zitten is toch wel het op een-na-vetste wat je een beer kunt zien doen

Wereldmenu - Kiwitaart

Als afvaardiging van Nieuw Zeeland heb ik voor ons hoera-we-zijn-weer-thuis-feestje een Kiwi taart gemaakt. Met het fruit dus en niet het enorm schattige, koddige en bijna uitgestorven vogeltje. Het nationale ingrediënt van Nieuw Zeeland is trouwens eigenlijk lam, maar om voor een feestje hapjes te maken met lam leek me een beetje ambitieus.

Het werd dus een kiwitaart. Ik vond een recept dat 'lief voor de lijn' zou moeten zijn. Nu is dat voor mij geen argument, maar het leek me ook gewoon een lekkere taart. En nadat ik alle ingrediënten had verzameld, wilde ik ook helemaal geen taart die slecht voor de lijn was. Hier zit ook al gewoon veel boter, suiker en slagroom in. Gelukkig maar, want dat maakt je taart lekker.

Vol goede moed begon ik aan de bodem van de taart. Hij zag er goed uit, wel een beetje plat. Volgende stap in het recept: snij de taart door en vul met kiwicreme. He? Ik kan mijn platte ding echt niet doorsnijden! De bodem terug in de vorm, kiwicreme erop en daar de yoghurt op. Flink duimen dat ie genoeg ging opstijven om als kwarktaartmodel te kunnen functioneren.

De dag van het feestje; met knikkende knieën haal ik de vorm los en jawel, de taart bleef netjes staan!

Of mijn vorm nu te groot was, mijn deeg gewoon niet goed was gerezen of het recept fout is, het is een heerlijk taartje geworden! Het lastigste is zorgen dat je op de juiste dag zes rijpe kiwi's hebt.

Wil je hem ook eens proberen? Hier staat het recept. Recept kiwitaart

Wereldmenu - Lemon-poppyseed taart

Als er iets is wat de Amerikanen kunnen, dan is het muffins maken! Een van mijn favorieten is de lemon-poppy seed muffin. In gewoon Nederlands: citroen met maanzaad. Er was wat verwarring over welke taart nu de kiwitaart was aangezien de maanzaadjes voor kiwi-vitamientjes werden aangezien door de visite:-)

Ook bij Starbucks kun je deze cake kopen, nu dus ook bij ons op CS! Zelf maken vind ik dan weer leuker en deze taart is heel makkelijk. Op het recept staat trouwens cake, maar je kunt hem ook gewoon in een springvorm doen hoor. Bak hem dan wel iets korter zodat hij niet te droog wordt.

Recept citroen maanzaad cake

Wereldmenu

Omdat we inmiddels al weer bijna twee maanden thuis zijn en we allebei een jaartje op de teller mogen bijschrijven, gaven we zaterdag een klein feestje. Traditiegetrouw was het rond etenstijd het drukst en konden we gewoon op tijd naar bed. De tijden dat we tot diep in de nacht feestten ligt toch wel achter ons. Alhoewel, achter de visite vooral.

Maar goed, we hebben een menuutje gemaakt met gerechten uit alle landen waar we geweest zijn. Sommige recepten zijn echte blijvertjes, anderen waren leuk voor een keer. In ieder geval heb ik me lekker mogen uitleven in de keuken zonder daarna een marathon te hoeven lopen om alle calorieën weer een beetje te compenseren.

In de komende tijd dus wat blogjes over ons feestmenu

Whoopie pies

Een fijne verwennerij in Amerika is de Whoopie pie. Vooral de amish en de menonieten maken die. Amish zijn zwaar gelovige mensen die geen elektriciteit hebben en zich met paard en wagen verplaatsen. Heel bijzonder om te zien. Wij dachten dat ze die karretjes voor de toeristen hadden. Beetje zoals de Volendamse klederdracht. Maar als het tijd is om de kids uit school te halen, sterft het van de koetsjes op de weg.

De menonieten zijn ook heel gelovig, maar hebben nog wel stroom thuis en ze mogen muziek luisteren. Gelukkig maar, want wij zijn een keer gestrand met de camper en bij een garage van menonieten terecht gekomen. En een camper van zeven meter met de hand omhoog takelen wordt toch een lastig verhaal... Meneer repareerde de camper en mevrouw deed de administratie en verkocht dus whoopie pies. Het zijn soort cakejes met een roomvullig er tussen. 

Je hebt heel veel verschillende smaken, bijvoorbeeld chocola met munt vulling, bosbessen met room en deze red velvet. Ik heb ze zelf nog niet gemaakt, maar dat gaat zeker een keer gebeuren. In ieder geval iets dat ik heb geproefd onderweg en nog nooit eerder had gezien.

De vieste hamburger ooit

heb ik gegeten in Batavia, New York. Ja sinds ik in de de States ben geweest zet ik overal de staat achter. Voor het geval iemand ineens 3500 km verderop staat:-)

We hadden de hele dag gereden, een klapband gehad op de snelweg waardoor de hele zijkant van de camper er af vloog en we hadden honger. Vooral dat laatste is heel slecht voor de humeuren van mij en mijn meneer. We stopten bij een alleraardigste diner, de Polk a Dot. Zie hier een van internet gepikte foto. Ziet er leuk uit toch?

Maar goed, wij hadden dus trek en bestelden de hamburger plate. In Amerika moet je goede burgers kunnen eten, toch? Ja dat dachten wij ook, en dat weten we nu ook. Alleen moet je daarvoor niet in de Polk a Dot zijn! Het waren van die vieze hamburgers met frikandelsmaak die je hier ook in de vriezer kunt kopen. Met twee sneetjes wit brood en drie soep-opschep-lepels ranzige jus over de toch al kleffe patat. Omdat we honger hadden hebben we het naar binnen geschoven, maar ik zou het zeker nooit meer doen!

Trouwens, de mevrouw die de jus er op schepte was net als Obelix in een ketel gevallen. Niet met toverdrank, maar met jus. Ze was net zo rond, alleen iets minder sterk denk ik...

Lemon merengue taart

Ik ben dol op citroentaartjes en toen ik van de week bij masterchef USA een afvalproef zag waarin ze een lemon-merengue-pie moesten maken, begon het te kriebelen. Ik heb deze al eerder in het groot gemaakt en die was heerlijk. Deze keer heb ik kleine taartjes gemaakt. Makkelijk om te delen, met bijvoorbeeld verhuizende nichtjes.

Het was duidelijk dat ik al een tijdje niks gebakken had, want ik moest het recept voor het deeg opzoeken. Op de een of andere manier had ik de verhoudingen niet goed gedaan. Komt vast doordat ik eetlepels boter nooit goed kan inschatten. Resultaat, veel te veel boter waardoor mijn vormpjes met stukjes bekleed werden en de randen inzakten.

De lemoncurd en de merengue gingen wel goed gelukkig. Mijn taartjes kwamen een beetje brokkelig uit de vorm en smaakten fantastisch! Alleen had ik, weer een beginnersfoutje, twee taartjes in de vorm in de koelkast gezet. En als dan de boter weer stolt, krijg je hem nooit van zn-lang-zal-ze-leven meer uit de vorm. Toen ze maar au bain marie een beetje opgewarmd en jawel, ze kwamen er zonder morren uit!

Je keuken, of in ieder geval de mijne, ziet er na afloop uit als een slagveld, maar dat ben je al lang vergeten als je je tanden in een taartje zet.