Kee Lun Palace in Den Haag

Met namen als de gouden draak, de Chinese muur en golden garden weet je meteen wat je bij de Chinees kunt eten; babi pangang, fou young hai enzovoort. Maar 'echte' Chinezen eten die zoete, vette bagger helemaal niet! Je ziet ze dan ook weinig eten in onze afhaaltenten. Een restaurant waar het iedere dag stikt van de Chinezen is Kee Lun Palace in chinatown, Den Haag.

Toen ik jaren geleden nog in Den Haag werkte, ging ik daar regelmatig eten. Ze hebben daar lekker en gezond eten voor weinig. Je krijgt standaard stokjes bij je bord, jasmijnthee bij het eten en een menu met plaatjes, omdat wij Hollanders geen Chinees lezen. Je kunt er dus heel lekker eten, maar je kunt er ook hele vieze dingen eten.

Nou ja, ik weet eigenlijk niet of het heel vies is, want het klinkt al zo vies dat ik het niet eens wil proeven.Op het menu staat bijvoorbeeld gebakken zeekwal en kippenpoten (en niet die bouten, drumsticks en vleugels die wij eten, maar echt het stuk met tenen!)  Die durf ik toch nog niet echt te bestellen. Als je dus een keer in een avontuurlijke bui bent, reserveer dan bij Kee Lun Palace. Anders kom jer ook niet in...

Visrolletje

We proberen iedere week vis te eten en ik zal eerlijk zeggen, dat lukt lang niet altijd. Als ik nu iedere week een lekker groot stuk zalm of tonijn zou kunnen betalen, was het al een ander verhaal. Maar ja, dat zit er nu eenmaal niet in. Dus soms komt er gewoon een pangafileetje uit de vriezer. Om dat toch een beetje leuk te maken, besloot ik er een rolletje van te maken met kruiden en citroen er in.

Ik dacht, beetje naief misschien, dat het wel gaar ging worden als ik het gewoon ging bakken. Maar dan blijft de binnenkant rauw. Niet zo'n goed idee dus. Uiteindelijk heb ik ze nog even op de zijkant in de pan gezet. Maar ja, dan eet je wel je aardappelen en worteltjes voor de vis, in plaats van er bij. Volgende keer bak ik ze kort in pan en zet ze dan in de oven om door te garen. Want het concept is super lekker! 

Wat te doen met een verse kokosnoot?

Bij ons op de markt kun je altijd goed merken wat er op de veiling te krijgen is en wat dus ergens in het seizoen is. Een tijdje geleden lagen er ineens bij alle kramen kokosnoten. Twee voor een euro, dat neem je dan gewoon mee in je enthousiasme. En dan kom je thuis en weet eigenlijk niet wat je er mee moet maken, ken je dat? Gewoon een stukje kokos smaakt namelijk niet echt ergens naar en bevat wel duizenden calorieen. Dus dan maar iets maken wat heel lekker smaakt.

kokoskoekjes
Ik open dan mijn smulweb-app of de appie en zoek op kokos. Van de eerste kokosnoot maakte ik kokoskoekjes. Het begint dan al met het openmaken van zo'n ding. Gaatjes maken, sap er uit laten lopen en een goeie klap met de hamer erop. Zonder problemen kwam het vlees er uit, raspte ik de kokos en ging aan de slag. Op het plaatje fluffige ronde merengue-achtige dingen. Uit mijn oven kwamen platte flubbers. Geen idee wat er mis is gegaan, maar ze smaakten wel kokos-makroon-achtig. So far so good.

witte-chocolade-kokos-taart
De tweede kokosnoot wilde helemaal niet open, dus die heb ik doorgezaagd. Omdat het met de hand raspen van kokos mij net iets te veel tijd kostte (en veel gevaar voor het vel van mijn vingers opleverde) gooide ik hem gewoon in de keukenmachine. Iets grover dan rasp, maar ook goed voor in de witte-chocolade-kokos-taart die ik had uitgezocht. Alle ingredienten door elkaar en in de oven er mee. De taart was uiteindelijk zo lekker, dat hij op was voor ik er een foto van kon maken:-)

Red een kaas

Op internet kwam ik een heel leuk initiatief tegen, http://www.red-een-kaas.nl/. Twee Nederlanders zagen de gevolgen van de aarbevingen in Italie op het nieuws en vonden het tijd om iets te doen voor de kaasboeren. Nu moet ik zeggen dat ik ook als eerste dacht "wat zonde van al die kazen!" toen ik die omgevallen rekken parmazaanse kaas op het journaal zag.
Deze twee mannen zijn een actie gestart om kazen te redden en de boeren te helpen overleven. Een gevallen, gescheurde kaas kun je niet meer verkopen, maar nog wel prima eten. En ik eet toch geen hele kaas in een keer op (ze wegen 38 kilo per stuk). Nu kun je voor €25 een stuk van anderhalve kilo reserveren en die ergens in Nederland ophalen.
Met nu al meer dan 3300 andere Nederlanders heb ik me aangemeld, jij ook? 

Spinazie-soep met koekje van parmazaanse kaas

Ik ben een groot fan van soep. Inmiddels heb ik al talloze soorten gemaakt, de laatste was een spinaziesoep. Ook weer heel eenvoudig te maken. Gewoon ingerdienten in de pan, koken en in de blender. Eigenlijk moest er nog slagroom in en uiteraard de standaard Franse schep boter, maar die heb ik in het kader van de vetrollen deze keer achterwegen gelaten.

Een klein eigen initiatiefje was het parmazaanse-kaas-koekje. Raps wat kaas, maak er met een steekringetje een mooi rondje van en leg onder de gril. Ook geen hogere wiskunde, maar wel errug lekker!

Parelhoen met peen & ui

Eindelijk heb ik nu een Herman den Blijker gerecht gemaakt. De Peen-en-uien-tijd is al lang voorbij, maar gelukkig staan er ook wel wat lichtere recepten in mijn kookboek. Ik heb gekozen voor de parelhoen met ... jawel peen en ui. Ik las snel de ingrediënten door en maakte een boodschappenbriefje. In plaats van 2 parelhoen filets met poot, schreef ik 2 parelhoens op. Gelukkig zag ik bij de poelier al snel dat een hele parelhoen per persoon belachelijk veel is! Omdat het recept niet uitging van een hele, maar van stukken heb ik de bereiding van de vogel geïmproviseerd. Maar zo in de oven zag ie er al heerlijk uit. Tussendoor liefdevol ingesmeerd met boter. En heerlijk opgesmikkeld.

En dan natuurlijk het peen en ui gedeelte. Ik heb sjalotjes gepoft in de oven. Worteltjes gekookt. Courgettes gebakken. Venkel gekookt. En aubergine gepureerd. Het was best even een werkje, maar het resultaat mocht er zijn. Heerlijke parelhoen, door mijn sous chef vakkundig gesneden en opgediend, met voorjaarsgroenten. 

Bollywood in Rotterdam

Mijn eerste Indiase kookboek, was het Bollywood kookboek dat ik kreeg omdat ik lid was van de boekenclub van de Novib. Ik had nog nooit Indiaas gekookt, behalve zo'n laf pakje van wereldmixen. Van de plaatjes werd ik zo blij dat ik het maar eens ging proberen. And the rest is history zeggen we dan...

Het leuke aan dit kookboek is dat het ook een leesboek is, en dat ik het kon gebruiken voor mijn Nederlandse lessen. Mijn student was een Indiase dame dus Bollywood sloot prima aan bij haar belevingswereld. Met de platen van de filmsterren oefenden we met lichaamsdelen, kledingstukken, kleren en relaties. Want zij wist me precies te vertellen wie het met wie deed, waar ze vandaan kwamen en of ze lief waren of niet.

Sommige recepten zijn vrij ingewikkeld en je moet je keukenkastje er wel echt voor uitbreiden als je voor het eerst Indiaas gaat koken. Verder vind ik het een multifunctioneel boek, met (ook niet onbelangrijk) erg lekker eten als resultaat.