Vismousse

 

Als mijn paps is wezen vissen, mag ik daar van meegenieten. Als zelf-fileerder, sta ik boven aan de afleverlijst; aangezien veel mensen toch liever de fileetjes kant-en-klaar aangeleverd krijgen. Ik vind het niet erg om zo'n vis te slachten. Als blijf ik de ingewanden verwijderen wel een uitermate smerig karweitje vinden... Het vaakst krijg ik snoekbaars, een nogal glibberig exemplaar met linke stekels en een dik vel. De laatste keer heeft zo'n rotbeest me in mn vinger gebeten. Nou ja gebeten, ik was bezig met mijn semi-professionele-fileeractiviteiten en belandde met mijn vinger op zijn gebit. Het voordeel van snoekbaars kunnen fileren is dat je een kabeljouw lachend in mootjes hakt. Elk nadeel heeft dus ook hier zijn voordeel.

Maar oke. Ik doe de vis dan netjes in pakketjes in de vriezer. Alleen als ik ravioli maak, heb ik niet een heel pakje nodig. En wat doe je er dan mee? Dan pak je Julia's kookboek er bij (Julia is dus Julia Child). Daarin staan recepten voor restjes vis en vlees. Ik had niet alles in huis wat ik nodig had, maar een beetje freestylen is mij niet vreemd. Beetje jammer als je te weinig vochtige ingredienten hebt (er staan niet altijd liters slagroom in mijn koelkast al zou je misschien denken van wel). Een restantje creme freche, wat melk en dat zou ook wel moeten werken dacht ik. En ja, het werkt. Alleen als je niet helemaal goed oplet hoeveel gelatine je er in moet doen, dan wordt je vismousse nogal stevig! 

Ik ben er zelf nog niet helemaal over uit wat ik nu vind van vismousse. Op zich is de smaak niet verkeerd. Maar een hele plak op je bord leidt er toch toe dat ik een beetje een muffig gevoel krijg in m'n maag. Volgende keer dus niet zo veel maken en het doseren. In een restaurant krijg je tenslotte ook niet een berg mousse met een stukje brood. Nee, dan krijg je allerlei leuke knapperige dingen op je bord, met een heel klein toefje mousse. Tot zover dus de mousse als oplossing over overgebleven vis. Een mooie vorm vol mousse eten wij met ons tweetjes niet op. Het ziet er wel heel feestelijk uit, dat dan weer wel

Matt's mess

Nog een recept uit het kookboek van Matt Preston: Matt's mess. Een variatie op de Ozzie-classic: Eaton mess. Met een sorbetijs van aardbei en perzik, slagroom, merengue en aardbeiengeleiblokjes.

Ik heb de merengues voor het mooi te groot gemaakt. Daardoor paste het toetje niet in de mooie glazen die ik in mijn hoofd had. Maar, een groot glas met romig, fris zuur, zoet en knapperig is ook zeker weten geen straf! Het is echt een heel makkelijk te maken toetje. Je kunt alles van te voren maken en als het dan tijd is voor het dessert, hoef je alleen alles maar in de glazen te doen. Het ziet er superfancy uit, zeker op oma's tafelkleed. Een fijne afsluiter van een etentje!

Runderwangen

Zoals je misschien weet, ben ik de uber-fan van Masterchef Australië. Van mijn vriendinnetje Suuz kreeg ik voor mijn verjaardag het kookboek van jurylid Matt Preston. Matt staat er om bekend een groot fan te zijn van lekker eten, maar niet super ingewikkelde gerechten te maken. Bij Masterchef staan regelmatig de runderwangen (beefcheeks, fantastisch woord!) op het menu. Hysterische reacties alom, dus dat moet ik dan ook proberen. Zo heb ik een hele lijst met gerechten en ingredienten die nog eens wil maken. Een soort kook-bucketlist.


Runderwangen kun je alleen halen bij de slager en die moet je bestellen. Anders worden ze niet van de kop gehaald. Zonde! De wangen zijn heerlijk mager en mals. Ze zien er wel een beetje vreemd uit. Niet netjes afgerond of overal even dik, zoals de runderlappen die je normaal gesproken gebruikt voor je suddervlees. Ik maakte het recept van Matt met wijn en mediterraanse kruiden speciaal voor oma. Oma is dol op draadjesvlees en helemaal als het voor haar gekookt wordt. De wangen zijn nadat je ze gestoofd hebt zo mals, dat je ze met een vork kunt 'snijden'. Superlekker met aardappelpuree en als mijn vader komt eten, wil die het ook proberen:-)

Wat geef je oma kado als ze 80 wordt?
Een etentje aan huis inclusief afwasservice en een potje rummikub

 

Terug van weggeweest

Sinds ik voor mezelf ben begonnen, als communicatieadviseur, niet als kok, breng ik erg veel tijd door achter de laptop. Zeker in het begin van het jaar was het flink buffelen waardoor de lust tot bloggen een beetje weg was. En als je er geen zin in hebt, moet je er niet aan beginnen vind ik. Daar wordt je blog niet beter of leuker en dan gaat het je echt tegenstaan.

Sinds een maandje, hebben mijn meneer en ik een nieuwe keuken. En niet zo maar een keuken, nee een echte grote-mensen-keuken! Je moet er midden in een hittegolf dan 6 weken voor bikkelen, maar dan heb je ook wat. We hebben de keuken wel laten plaatsen, maar de voorbereidingen zelf gedaan. En in een jaren '30 appartement is klussen vragen om problemen. En inderdaad, we kwamen wat uitdagingen tegen die we niet hadden ingecalculeerd.

Maar... nu de nieuwe keuken er is, is het alle bloed, zweet en tranen driedubbel en dwars waard geweest! Ik sta elke dag te genieten van de keuken en lekker te koken. Niet elke dag heerlijke toetjes met liters boter en slagroom, maar ook gewoon lekker gezond eten. Lasagne waar geen pakje aan te pas komt, komkommersoepjes omdat de tuin van mijn paps uitpuilt van de komkommers, heerlijke malse runderwangen en fijne toetjes en taartjes (ja dat doe ik toch ook op zijn tijd). Kortom, met vernieuwde energie stort ik mij weer op het koken en ben er weer klaar voor om met jullie te delen wat ik maak en hoe.

En hier gebeurt het dus

Confit van eendenbeen

Geconfijte eendenbout, klinkt goed toch? Ik ben fan van geconfijte dingen en van eend. Al is deze confit niet met suiker:-) Het is langzaam in eendenvet gegaarde bout, even gegrild. Je kunt ze ook al geconfijt kopen, maar dat is natuurlijk nix voor mij. Volgens het recept moest de eend eerst gepekeld worden en daarna licht afgeborsteld. Nou dat doen we dus niet meer! Het zout wat er nog op zat toen ik het in het vet deed, zat er nog op toen ik het eruit haalde. Ik had de hele avond dorst!!!

Met zoete aardappel
Er bij had ik gemaakt: gegrilde tomaatjes, sla, zoete aardappelpuree en zoete-aardappelchipjes. Die laatste is echt heel makkelijk. Gewoon met je dunschiller plakjes maken en ze een paar minuten onder de gril. Hou het wel heel goed in de gaten, want bij mij was de helft al half verkoold na 3 minuten.

Masterchef trifle

Zoals ik wel eens heb gezegd, heb ik een keuken-bucketlist. Daarop stond ook trifle. Gewoon omdat ik hou van leuke kleurtjes en geleitjes. Vooraf kocht ik van die leuke kleine weckpotjes om ze in te serveren. Na wat online speurwerk kwam ik op een recept van Masterchef Australië. Tja en dan is de keuze natuurlijk snel gemaakt...

Lekker veel
Het zag er niet al te ingewikkeld uit (voor een kersttoetje dan he? Voor een gewone doordeweekse dag is het wel wat bewerkelijk), al vond ik de hoeveelheden wel enorm. Bijvoorbeeld twee hele flessen champagne voor de gelei. Hoe groot zijn hun trifle schalen??? Daarom besloot ik om de helft te maken. En ook dat was genoeg voor 15 personen! Bijna alle presentabele glazen in huis waren voorzien van trifle, en heel veel mensen hebben meegegeten, maar het zag er uit als een plaatje!



Oeps
Wat wel een beetje jammer is, is dat ik geen verse rabarber kon vinden. Ook geen diepvriesrabarber. Geheel tegen al mijn principes in, heb ik toen maar een pot rabarber gekocht. Ik dacht even dat ik een enorme debiel was, dat ik rabarber wilde hebben. Maar toen kreeg ik het kookboek van PostNL, met kerstrecepten. En wat denk je? Ook een recept met verse rabarber! Nou dat is dus leuk voor de pasen ofzo, maar met kerst gewoon niet te doen!

Zelf maken
Wil je zelf ook deze supertrifle met Champagne gelei, frambozen, gin-rabarber, amandelbiscuit en mascaroneroom maken? Hier staat het recept.

Chocolade truffels

Een tijdje geleden maakte ik mijn eerste fudge. In de kersttijd moest en zou het kerstreceptenboekje weer uit de kast komen. Nu ging ik voor de 3 soorten chocoladetruffels. Ik heb een variant met cointreau en sinaasappelrasp, rum-rozijnen en koffie-cognac gemaakt. Hilarisch om voor je bonbons rond te lopen met drie grote flessen drank; je moet er wat voor over hebben...

Het is niet heel moeilijk om deze truffels te maken, maar je moet wel de hele keuken schoonmaken als je klaar bent. Tenminste als je zo (niet) netjes kookt als ik. Chocola met boter smelten; dat gaat nog. Drie schaaltjes met elk een eigen vulling en daar een deel chocola door roeren; wordt al moeilijker. Dan een beetje op laten stijven en balletjes rollen; kliederboel. De bolletjes door cacao, chocoladerasp of gesmolten chocola rollen; grote chaos met overal chocola!

Zelf vind ik het wel heel leuk om lekker te kliederen en de rest van de dag chocola aan je handen te ruiken. Als je daar niet van houdt, niet aan beginnen.