Die is 'ie dan

de tuin van papa. Tijdens zijn vakantie hebben wij er een paar dagen op gepast. De kas water geven, bonen plukken, aardbeien in overvloed, Nieuw-Zeelandse spinazie, rucola, bietjes, augurken, noem maar op. Het is een hoop werk, maar ik vind het wel leuk werk. En ik hou natuurlijk van verse ingrediënten. Jammer genoeg is de rabarber in ruste dit jaar. Want rabarber vind ik ook altijd heel lekker.

Van de tuin hebben we ook augurk meegenomen en die ga ik proberen in te leggen. Over twee maanden maak ik de potten open en hoor je of het gelukt is...

Groentesoepje uit de tuin van papa

De volkstuin van mijn papa zorgt regelmatig voor verse groenten bij ons. 's Morgens in de tuin, 's avonds bij mij in de pan. Van restjes groenten trek ik vaak bouillon voordat ze verrotten. Met heerlijke verse prei, uien, maggie en peterselie en worteltjes van de markt heb je dan een lekker vers groentesoepje. Prima lichte maaltijd voor een zomers dag.

Kipfilet met portsaus

En jawel, daar is weer een Julia Child recept. Maar eerst wil ik nog iets heel gaafs vertellen over Julia Child. Nou ja, over mij in de keuken van Julia Child!

Een kijkje in de keuken

Als je ooit in Washington DC bent, en je houdt net zo veel van Julia's recepten als ik, stap dan eens naar binnen bij het National Museum of National History. Kost niets en .... ze hebben de originele keuken van Julia in het museum! Als een kind in een snoepwinkel liep ik te drentelen door de expositie. Fantastisch!

Een beetje een duistere foto, maar je ziet de keuken wel goed. En daar gaat het om

Een hapje uit de keuken

Het recept van deze keer is de kipfilet uit de oven met portsaus. Je kipfiletje gaat in de oven met wat citroen, zout en peper en je serveert het met een heerlijke, romige portsaus. Wel even opletten dat de kipfilets van 2014 volgens mij wat groter dan die van Julia's tijd. Hij moest namelijk veel langer dan in het recept stond. Ik hou ook wel van een lekker sappig kippetje, maar sappig-omdat-ie-gewoon-niet-gaar-is, is gewoon een heel slecht plan!

Een raar aardbeientoetje

Ik hou wel van experimenteren. Als ik een recept zie en denk 'hé dat is gek', dan wil ik dat ook maken. Heel raar zo als dat werkt in mijn hoofd. Dat was wel precies water er gebeurde toen ik dit recept tegenkwam. Taartje van aardbeien in pepergelei Soms is het resultaat verrassend lekker. Soms denk je met een hap in je mond 'dit is inderdaad gek'.

Op een dag dat mijn lieve meneer voetbal zat te kijken en ik daar (alweer) geen zin in had, pakte ik mijn ingredienten bij elkaar en ging aan de slag. Nu weet ik al lang dat de foto's bij een recept niet echt zijn. We worden genept bij het leven, want die dingen op de foto kun je helemaal niet eten. Die zijn van behangplakjes, purschuim en ander synthetisch materiaal. En toch blijf ik teleurgesteld als mijn baksel er niet op lijkt. Zo had het dus moeten worden:

En zo werd het:

Oeps
De mensen van de fotostudio hebben echt geen gemalen peper in hun toetje gedaan! Dat ziet er namelijk gewoon vies uit. En tussen je kiezen is het ook al niet fijn. Mijn tweede poging viel hopeloos uit elkaar waardoor die een soort ruïne werd. Ik had mijn chocola blijkbaar al een keer opgegeten, want nergens was meer chocola te bekennen in huis. Dan maar hagelslag smelten. Dat is dus ook al geen chocola! Hagelslag smelt namelijk niet! Het oh zo makkelijk zelf te maken spuitzakje, is helemaal niet makkelijk en valt uit elkaar als je er te lang naar kijkt.

Kortom, er zijn een heleboel redenen waarom dit toetje er zo uit kwam te zien nadat ik er mee klaar was. Er komt geen tweede keer want ik vond het ook nog eens niet lekker. Dikke vette oeps dus...

Beenhammetje met sinaasappel

Ik heb wel eens een recept gemaakt van een beenhammetje met kaneel en honing. Die is vrij zoet en ik wilde wel eens wat anders dan ook de voorgekruide versie van de appie. En dan zoek ik toch weer in de Allerhande-database. Na het grote succes van de canard a l'orange, leek het hammetje a l'orange me ook wel wat.

En inderdaad, niets mis mee en best wel makkelijk. Je moet er ook wel weer aan beginnen voor je echt honger hebt, want anders is twee uur in de oven echt niet te doen. Een lekker Hollands potje wat toch net een beetje bijzonder is.

Wil je hem ook eens proberen? Kijk dan hier voor het recept.

Crab dip

Op weg van New York naar Washington DC stopten we vorig jaar bij de Chesapeake Bay. In Grasonville, Maryland om precies te zijn. Met ons coupon-boekje kregen we een supermooie kamer voor een fijne prijs. Aan de overkant van de weg zagen we een leuke kroeg om wat te gaan eten, the Crabdeck.

 

Tijdens happy hour was het bier goedkoop en kon je eten voor weinig. In een knalblauw decor met levensgrote krabben bestelde ik een koude Bud (Budweiser) en een crab dip. De crab dip werd heel leuk geserveerd, in een broodje. De dip zelf was een lekkere dikke chowder met krab en kaas en werd geserveerd met brood. Lekker eten aan de bar, we voelden ons al meteen echt geïntegreerd.

Achteraf bleek dat de Crab Deck en het naastgelegen Fisherman's Inn in de hele regio bekend staat om het goede eten. Wederom een plekje dat we lukraak op de kaart geprikt hadden en precies goed bleek te zijn!

Alaska King crab

Wie Discovery wel eens opzet heeft zeker weten de aankondigingen van The deadliest catch wel eens gezien. Een serie over extreem stoere krab-vissers in de wateren bij Alaska. Deze mannen vissen met gevaar voor eigen leven op de enorme Alaska King crab.

 

Afgelopen jaar waren wij in Alaska. We waren zelfs op het Kenai schiereiland in Homer, waar de Time Bandit haar thuishaven heeft. We hebben de visfuiken zien staan op de kade, maar het schip zelf was niet thuis. Wat we wel hebben gedaan was in een restaurant King crab bestellen. Als eet-liefhebber kun je natuurlijk niet naar de bron gaan en dan zonder een hapje te nemen weer weggaan. We kregen een heerlijk groot bord met enorme poten en een botersausje!

zoals je ziet geniet mijn meneer ook van het lekkere eten

Heel terecht dat je er flink voor moet betalen; het is a) onwijs lekker en b) er is hard voor gewerkt om het op je bord te krijgen.