Klavertje vier in Hekelingen

Afgelopen zaterdag gingen wij ter ere van de verjaardag van Henk uit eten. Hij koos eeterij Klavertje Vier in Hekelingen. Een lekker druk eetcafe met een goede kaart. Naast de gewone gerechten staan er ook wat meer bijzondere dingen op de kaart. Zoals kangaroe biefstuk. Het eten ziet er mooi opgemaakt uit, niet met enorme bulten sla om je bord op te vullen en te verbloemen dat er eigenlijk maar heel weinig van het gene je besteld hebt op je bord ligt.

De akkoestiek is niet heel geweldig, dus als het druk is is het erg rumoerig. Maar voor niet te veel geld, kun je er heerlijk eten en dat is toch wel heel belangrijk. Oh ja, en je moet er voor naar Hekelingen. Geen probleem als je in de omgeving Spijkenisse woont, anders moet je er een stukje voor rijden:-)

Courgettesoep met zalm

Allereerst: geen paniek, deze soep met bijbehorende zalm heb ik ruim voor zalm-gate gemaakt! Ik ben een groot fan van soepjes. Je kunt ze makkelijk maken en met een klein beetje extra moeite kun je heel bijzonder maken. Deze courgettesoep is vrij simpel: courgette koken in visbouillon. Uitje met knoflook fruiten en in de courgette pan. Dit mengsel gooi je in de blender, eventueel met wat kruidenkaas, slag- of zure room en wat zout en peper.

Om de soep te pimpen kun je er mooie reepjes gerookte zalm opleggen, wat schijfjes gegrilde courgette, wat uitgebakken uitjes en een parmazaanse kaas koekje. Ziet er toch meteen uit als een feestje?

Citroenrisotto met pangafilet

Ik heb al eerder geschreven dat ik van risotto hou. Met paddestoelen, met gorgonzola, peer en walnoot, met asperges, noem maar op. En omdat ik ook van probeersels hou, heb ik risotto met citroen gemaakt. De makkelijkste risotto tot nu toe kan ik wel zeggen, maar ook erg lekker.

En omdat mijn vaste mee-eter altijd klaagt dat hij geen vlees (of vis) krijgt bij de risotto, heb ik deze keer een pangafilet gepaneerd en gebakken voor erbij.

Baking soda

In de categorie exotische ingredienten deze keer Baking soda. Ook wel zuiveringszout. Ook wel natriumbicarbonaat.

 

Je kunt het gebruiken ...

• om je tanden te poetsen (schijnen ze heel wit van te worden)
• als deodorant (tja ik weet het niet zo)
• ter vervanging van bakpoeder in gerechten
• om de zuurgraad van bijvoorbeeld rabarber te verlagen
• en nog veel meer, google maar eens! 

Ik kreeg pas van mijn vader een lekkere bos rabarber mee. Mijn moeder zei dat ik daar echt kalk in moest gebruiken, omdat het anders zou bijten in het glazuur van mijn tanden. Ik naar de drogist; geen kalk. Ik naar de tuinen; geen kalk. Wel calcium tabletten die ik zou kunnen vijzelen. Daar had ik dus geen zin in. Een ander idee was calciumbicarbonaat, dat gebruikte die mevrouw zelf vaak. Toen viel mijn kwartje, dat had ik gewoon in de kast staan!

En zo rij je de hele stad door voor iets wat je al hebt. De rest van de rabarber is kinderspel. Snij de rabarber in stukjes, flinke schep suiker er bij (scheppen trouwens meestal), klein beetje water, mespuntje kalk / baking soda / zuiveringszout en koken tot het uit elkaar valt.

Le succes

Om te vieren dat wij getrouwd zijn en omdat mijn collega's suckers voor taart zijn, heb ik mijn Franse kookboek weer tevoorschijn getoverd. Het recept voor le succes, ja zo heet ie echt, is 4 pagina's lang. Dat zag ik wel als een uitdaging:-)

Le succes is een taart met drie lagen merengue waarin amandelen zijn verwerkt. Tussen de lagen zit een botercreme op basis van een custard (als je toch dooiers over hebt, waarom niet) met een praline van gekarameliseerde amandelen. De chocolade creme bovenop is gemaakt van de custard, maar zonder praline en met chocola.

Op de een of andere manier krijg ik mijn vullingen niet stijf genoeg. Deze keer ging het denk ik mis bij de creme anglaise (custard). Je moet je eierdooiers met suiker en melk verhitten tot het gaat binden. Maar het mag niet te heet worden, want dan gaat je dooier koken en krijg je roerei in de creme. Ik heb dat al een keer meegemaakt met een bavarois die in je mond voelde als brinta. Sindsdien ben ik huiverig voor custard en laat hem blijkbaar niet heet genoeg worden.

Ook le glorieux (op deze blog bekend als het lekkerste misbaksel ooit) stond in een voetenbad van niet stijf geworden boter creme. En zowel le succes als le glorieux smaakten fantastisch. Maar toch ga ik meer oefenen met creme anglaises maken, want het moet toch een keer lukken...

Bruidstaart

Op 1 oktober gaan mijn lieve sous-chef en ik trouwen. Wat eerst een puur administratieve handeling zou zijn, is inmiddels uitgegroeid tot een waar mini-feest. Op zaterdag 15 september werd ik dan ook verrast door een invasie van vriendinnen (en moeder en GBF) voor een vrijgezellenfeest.

Hoe ze het gedaan hebben weet ik niet, maar ze hebben precies het feest georganiseerd dat bij mij paste zonder dat ik er van af wist! Het middagprogramma bestond uit het maken van een heuse bruidstaart. De cake was al gebakken, maar wij hebben hem gevuld en versierd. Het resultaat is een geweldige roze taart van drie lagen met bling, strikken en bloemen. Hij ziet er uit om op te vreten, en dat gaan we dus ook doen op 1 oktober. Hij staat nu in de diepvries op ons te wachten. Volgende week hoor je hoe lekker de taart was, maar voor nu: een voorproefje

Het zwarte schaap

De afgelopen weken ben ik op vakantie geweest, en heb ik veel uit gegeten. En dus weinig gekookt. Tel daar wat drukte bij op, en dan heb je zo maar ineens weken niet geblogd. Ik ga nu beginnen met het een beetje goed maken.

Gisteren heb ik gegeten in Groningen, met mijn paps. Op aanraden van broerlief, zijn we naar Het Zwarte Schaap gegaan. Een eetcafe net iets buiten het centrum, aan de gracht. Leuke sfeer, lekkere biertjes en super lekker eten! Ik had tongrolletjes gevult met spinazi en gerookte zalm met hollandaise saus. Om je vingers bij op te eten! Paps had een zeebaars die ook tot de laatste snipper werd verslonden. Mijn toetje was een huisgemaakte tiramisu en hij had een weckpotje met vanille ijs en chocolade saus. Je proefde de echte boter, echte slagroom en de liefde die in het eten zat.

Ongeveer rollend zijn we teruggegaan naar het station om in ons hotelletje in Bedum op bed te ploffen. Als je dus een keer in Groningen bent, ga zeker eten bij het zwarte schaap, wij doen dat in ieder geval wel:-)